„Под урнатините пронајдовме дедо кој ги гушкаше двете внуки, тоа е сцена која не избледнува“: Потресна исповед на волонтерка од Нови Сад
Две години по урнувањето на настрешницата на Железничката станица во Нови Сад, волонтерка со солзи во очите раскажа за ужасните сцени кои ги видела.
Дуња Халиловиќ од Организацијата за пребарување и спасување на Србија била меѓу спасувачите кои веднаш пристигнале на местото на трагедијата која се случи на 1 ноември 2024 година. Таа и нејзините колеги се соочиле со потресни сцени кои никогаш нема да ги заборават. Меѓу нив била и сликата на дедо кој ги имал прегрнато двете мали внуки под урнатините.
Во интервју за Blic.rs, таа се присети на часовите поминати во спасувачката акција и на борбата за животот на единствената преживеана, Теодора Мартинко.
Дуња раскажа дека тој петок започнал како и секој друг ден, сè додека не ја добиле веста дека нешто страшно се случило во Нови Сад.
„Во тој момент, никој од нас не можеше ни да претпоставиме колкави се размерите“ – рече таа.
Само половина час по повикот, Дуња и уште 19 нејзини колеги пристигнале на местото на несреќата.
„Најтешко ми падна тоа што тоа беше мој град, нашиот Нови Сад. Тоа е момент кога треба да ги исклучиме емоциите. Тоа можеби е најтешко да се направи во својот град...“ – рече спасувачката.
Најпотресна била глетката на дедо кој ги имал прегрнато двете внуки во обид да ги заштити.
„Бев токму на тоа место кога го подигнаа делот од бетонската конструкција и кога го пронајдоа дедото кој ги прегрнуваше двете внуки. Тоа е сцена која засекогаш останува во сите нас, сите кои го видовме тоа. Како времето да застана и сцената се врежа како некој со фотоапарат да направи фотографија која не избледнува“ – рече таа.
Иако било тешко да се гледа таков призор, спасувачите знаеле дека мора да продолжат.
Во делот за кој била задолжена Дуња се слушнал глас, а вниманието на спасувачите веднаш било насочено кон единственото лице кое ја преживеало трагедијата – Теодора.
Теодора успеала да го каже своето име и колку години има, а спасувачите се обидувале да ја одржат будна и постојано да комуницираат со неа.
„Таа можеше да ни каже како се вика и колку години има и тие информации ни беа потребни во тој момент. Останатата комуникација беше во проверување дали е будна и дали е со нас“ - рече Дуња.
Несреќата во Нови Сад се случи на 1 ноември 2024 година, во 11:52 часот, кога се урна настрешницата на Железничката станица во Нови Сад. Во трагедијата загинаа 16 лица, а Теодора беше единствената преживеана, но со тешки повреди.