Од Сараево до Торонто, од 12 Monkeys до Foreign Tongue, Борис Мојсовски изгради меѓународна кариера гледајќи го светот низ камера. На 22 септември во 17:00 часот, публиката во Битола ќе може да го види неговиот најличен филм.
Да имате добро око е чудна професионална привилегија.
Влегувате во хотел, ресторан, непознат град или обична соба и веројатно гледате нешто што останатите не го забележуваат. Како паѓа светлината. Каде некој решил да седне. Што кажува едно лице пред да почне разговорот.
Борис Мојсовски го прави тоа професионално со децении.
На 22 септември во 17:00 часот, во Центарот за култура во Битола, публиката на „Браќа Манаки“ ќе може да го гледа Foreign Tongue, филмот во кој меѓународната кариера на Мојсовски се среќава со едно многу лично искуство.
Неговото име стои зад визуелниот свет на 12 Monkeys, Titans, The Lost Symbol, Rabbit Hole и The Madness. Член е на American Society of Cinematographers и Canadian Society of Cinematographers, а епизодата „Thief“ од 12 Monkeys му донесе ASC Award.
Добро CV за човек кој почнал да учи како се гледа многу пред да знае дека од тоа еден ден ќе живее.
ЖИВОТ МЕЃУ ГРАДОВИ
Мојсовски е роден во Сараево и доаѓа од филмско семејство. Неговиот татко Левко бил кинематографер. Детството значело часови на сет, светлина, лица, движење и рано разбирање дека една сцена започнува многу пред камерата да се вклучи.
Потоа животот ја менува географијата.
По војната, Мојсовски заминува во Канада. Торонто станува нов дом, а Северна Америка просторот во кој ја гради кариерата.
Промената на градовите обично значи промена на адреса. За имигрантот значи многу повеќе. Друг јазик. Друг код на однесување. Друг хумор. Друг начин на кој луѓето ве читаат уште пред да дознаат кои сте.
FOREIGN TONGUE
Тоа искуство денес го претвора во филм.
Во центарот на Foreign Tongue е Кети Вудроу, жена од Северна Америка која по несреќен случај почнува да зборува со босански акцент.
Одеднаш, без да се пресели никаде, станува странец.
„Јас сум странец, босански бегалец, имигрант и аутсајдер“, вели Мојсовски зборувајќи за коренот на филмот.
Можеби затоа Foreign Tongue е помалку приказна за акцентот, а повеќе за погледот на другите. Колку од нашиот идентитет навистина ни припаѓа, а колку го создава просторот во кој живееме?
ГЕОГРАФИЈАТА НА ЛИЦЕТО
Во еден разговор Мојсовски употребува прекрасна кинематограферска формулација. Зборува за „географијата на лицето“.
Тоа кажува многу за начинот на кој гледа.
После продукции со сложени сетови, големи екипи, визуелни ефекти и жанровски светови, тој сè уште е заинтересиран за најстарата филмска територија. Човечкото лице.
Можеби токму затоа преминот од кинематографер кон режисер не изгледа како радикална промена. Само камерата е поставена малку поинаку.
БИТОЛА НА СЕМЕЈНАТА МАПА
На 21 септември Борис Мојсовски пристигнува на 47. ИФФК „Браќа Манаки“. Ќе одржи masterclass и ќе биде дел од ASC панелот.
Но постои уште еден детал кој целата професионална биографија ја прави малку почовечка. Неговата сопруга е од Битола.
Затоа градот за него не е само фестивалска адреса. Битола е дел од семејната мапа.
Човек роден во Сараево, со дом во Северна Америка, кариера што го носи низ различни продукции и светови, и сопруга од Битола, пристигнува токму на фестивал посветен на луѓето кои го создаваат филмскиот кадар.
Географијата понекогаш има добро чувство за сценарио.
НАСЛЕДЕНОТО ОКО
И зад сето тоа останува Левко, таткото кинематографер.
Кога Борис ја добива ASC наградата за 12 Monkeys, зборува за човекот кој го научил секогаш да бара повеќе и филмот да го стави на прво место.
Веројатно можеме да наследиме професија. Можеме да наследиме камера. Можеме да наследиме и цела семејна историја.
Окото сепак мораме сами да го изградиме.
Борис Мојсовски го гради своето од Сараево до Торонто, од големите телевизиски продукции до интимноста на Foreign Tongue.
Во вторник, 22 септември, во 17:00 часот, таа линија стигнува до Центарот за култура во Битола.