За мајката која бремена и боса изоди пустина: Шпанскиот фудбалер Нико Вилијамс ѝ го подари медалот на мајка си по победата на СП
Светот сè уште е под импресии од синоќешното финале на Светското првенство во фудбал, во кое Шпанија со 1-0 ја совлада Аргентина и се искачи на светскиот трон. Стрелец на златниот гол во драматичните продолженија беше Феран Торес, но вистинскиот херој на нацијата, човекот кој му асистираше со глава и ја креираше оваа историја, е 24-годишниот Нико Вилијамс.
По напорниот меч и подигнувањето на пехарот, талентираниот Нико го извади својот златен медал и ѝ го подари на својата мајка. Емотивниот момент беше овековечен со видео кое буди емоции.
Приказната за семејството Вилијамс е една од најтрогателните и најиниспиративните во историјата на спортот.
Во 1993 година, неговите родители, Марија и Феликс, очајнички барајќи спас од сиромаштијата во Гана, им платиле на шверцери за да ги однесат во Европа. Но, наместо ветената подобра иднина, биле исфрлени од камион и оставени сами на себе среде Сахарската пустина.
Повеќе од 3.200 километри тие чекореле без храна и без капка вода под пеколното сонце. Таткото Феликс и ден-денес ја чувствува болката во стапалата од страшните изгореници од врелиот песок. Но, хероината во голготата е мајката Марија. Таа го изоде целиот пат во напредна бременост, носејќи го во утробата постариот брат на Нико, Ињаки. Многу од луѓето кои биле со нив не го издржале патувањето, но Марија и Феликс одбиле да се откажат. Имале сон кој бил поголем од смртта – сон за своите неродени деца.
Кога конечно стигнале до Мелиља, шпанската енклава, биле уапсени како илегални мигранти. Протерувањето назад во пеколот било прашање на денови, но судбината имала поинаков план. Еден хуман адвокат им дал совет што им го промени животот: „Кажете дека сте од Либерија, таму беснее војна, ќе ви дадат азил како бегалци“.
Така стигнале во Баскија, Шпанија, земјата која стана нивен дом. Таму, без ништо на себе, ги прифатил еден локален свештеник кој им пружил рака, покрив и надеж. Тој се викал Ињаки, а неговото име Марија и Феликс со бескрајна благодарност му го дале на своето првородено синче. Неколку години подоцна, таму се роди и Нико.
Земјата која некогаш им пружи прибежиште на преживеаните бегалци, денес му се поклонува на нивниот син како на национален херој. Нико беше европски, а сега, на само 24 години, стана и светски шампион.
