Македонката Мила Арсовска: „Имав две години кога ме прегази воз, дел од стапалото ми беше ампутирано“
Мила Арсовска се отвори за несреќата која ѝ го промени животот.
Успешната стилистка, која живее и работи во Америка, на Instagram ја сподели својата животна приказна, откривајќи дека на 2-годишна возраст била прегазена од воз на стапалото.
По тажниот настан, нејзе морало да ѝ биде ампутиран дел од стапалото, што ја ограничувало при извршувањето на некои физички работи.
Иако физичката пречка била огромна, Мила уште од мала решила дека нема да дозволи инвалидитетот да ја дефинира. Научила како да го држи своето тело, како да чекори цврсто, па дури и да се занимава со спорт. За да ја прифатат во општеството и да може да го прави она што го сака, таа морала да ја крие својата состојба.
Арсовска повеќе од 10 години живее во САД и соработува со многу славни личности и холивудски ѕвезди.
Прочитајте ја нејзината приказна:
СЀ СЕ ПРОМЕНИ ПО ОВА...
За новите пријатели кои ја немаат прочитано мојата приказна.
Кога имав 2 години преживеав несреќа со воз.
Бев сама, си играв на железничките шини, несвесна за она што ќе се случи.
Возот помина преку мене, вагон по вагон, оставајќи ме да се борам за живот.
Од повредите и компликациите, дел од моето стопало беше ампутирано.
Научив како да одам и да го држам телото.
Играв одбојка криејќи дека имам инвалидитет за да ме остават да играм.
Поминав години работејќи напорно само за да се чувствувам еднакво.
О да, еден тип еднаш ми рече: „Никој нема да се ожени со тебе бидејќи нема ни да можеш да трчаш по своите деца“.
Побегнав од таквите луѓе и се опкружив со љубов.
Единствената болка што ја имав беше: Никој не можеше да ми изработи соодветна протеза по мерка.
40 години подоцна во моето барање, се појавија два ангела кои ги имаа одговорите.
Ја најдовме личноста која ќе ми помогне да чекорам нормално, да танцувам нормално и да имам прсти на нозете.
Ох, повторно проблем... Осигурувањето, се разбира, не покрива кога е нешто по мерка и надвор од државата.
Повторно бев лута. Лута за сите нас кои имаме потреби.
Видов деца без раце, луѓе без нозе...
Па така, цената е 25.000 долари...
И тоа не е еднократно плаќање.
На секои 5-10 години ни треба нова.
Па, она што го направив е...
Продолжив да се насмевнувам и започнав GoFundMe кампања за да го поддржам моето патување.
Од малото девојче кое некогаш бев, ви благодарам за вашата љубов, поддршка и безусловна добрина. Ви благодарам што го следите моето патување, што сте дел од него и што го споделувате со другите. Толку сум благодарна за секој од вас.
Ако вашето кафе, вино или импулсивно купување можат да преживеат без вас денес мојата GoFundMe кампања со задоволство би го прифатила тоа внимание наместо нив. ☕❤️
Мила со описот на постот напиша:
Време за приказна…
Цели 42 години, луѓето ме познаваа, работеа со мене, се смееја со мене и споделуваа животни моменти со мене, но речиси никој не ја знаеше борбата што ја носев во себе.
Станав многу добра во криењето на мојата болка. Научив како да се насмевнувам кога е тешко, како да продолжам напред кога ме боли и како да му покажам сила на светот, дури и кога водев битки што никој не можеше да ги види.
Мојот инвалидитет беше дел од мојата приказна, но никогаш не беше целата приказна. Не сакав да бидам дефинирана од она што ми се случи. Сакав да бидам препознатлива по она што станав, по она што го постигнав и по храброста што ми беше потребна за да продолжам понатаму.
Зад секој чекор што го направив, секој спорт што го играв и секој предизвик со кој се соочив, стоеше патување за кое повеќето луѓе никогаш не знаеја.
Понекогаш најсилните луѓе се оние кои тивко ги носат најтешките борби. Мојата приказна е доказ дека човек може да се соочи со незамисливи предизвици и сепак да изгради живот исполнет со сила, одлучност и надеж.
Ви благодарам што ја поддржувате мојата приказна и мојата GoFundMe кампања.
